Φτιάξε μόνος σου οικολογικό air condition

Τα βασικά «υλικά» που θα χρειαστείς είναι μόνο ένας ανεμιστήρας και ένας μεγάλος σκουπιδοτενεκές.

Χρήσιμα θα είναι επίσης περίπου 7,5 μέτρα χάλκινα σωληνάκια, με εξωτερική διάμετρο 0,6 cm, 6 μέτρα σωληνάκια βινυλίου με εσωτερική διάμετρο 0,6 cm και δύο μικροί σφιγκτήρες μανικών.

Λεπτομέρειες για το τι πρέπει να κάνεις θα βρεις εδώ, εδώ κι εδώ.

Το αποτέλεσμα θα είναι κάτι σαν αυτά:

Η λύση

Η εξ Ιαπωνίας Genepax δημιούργησε αυτοκίνητο το οποίο καιει νερό (πόσιμο, θαλασσινό, ακόμη και τσάι)!

Διαθέτει μια μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, η οπόια διασπά το νερό στα συστατικά του και απελευθερώνει ηλεκτρόνια που τροφοδοτούν τον ηλεκτροκινητήρα.

Εδώ το ρεπορτάζ από το Reuters.

Ιδού και σχετικό βίντεο

Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου…

… ξέρεις τι θα συμβεί.

Και ειδικά όταν υπάρχει λόγος σοβαρός, ε τότε είναι που θα παινέψεις με το παραπάνω.

Λοιπόν:

Η Μαρία Αγγελοπούλου γεννήθηκε το 1975 και μεγάλωσε στην Πάτρα.

Habemus presidente

Η ιστορία τέλειωσε, δυστυχώς όπως φοβόμουν.

Συγκροτήθηκε νέο δ.σ. στην ΕΣΗΕΜΘ, όπως μπορείς να δεις εδώ.

Και λέω δυστυχώς γιατί η παράταξη με την οποία είχα εκτεθεί ουσιαστικά έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην παράταξη την οποία κατηγορούσε για μια δεκαετία τέλματος και (τουλάχιστον τύποις) συνδιοικεί.

Ποδηλάτης…

…ξανάγινα στα γεράματα.

Το ζάλιζα εδώ και καιρό.

Ο κύβος ερρίφθη και το Σάββατο απέκτησα αυτό:

@ athens & back

Το περασμένο Σ/Κ ήμουν στην Αθήνα. Καιρό είχα να κατέβω.

Ο ένας εκ των δύο κουμπάρων – κολλητών βάφτισε τον Παναγιώτη του.

Ανοίγω παρένθεση. Αναφορά στο τρίο στούτζες: Ανδρέας, Γρηγόρης (οι κολλητοί- κουμπάροι) και ο Ηλίας (η αφεντιά μου). Είμαστε σαν αδέλφια από το εμμμμ… πότε ήταν η α’ γυμνασίου? το ‘84-85 στην Πάτρα. Τώρα οι άλλοι δύο ζουν στην Αθήνα. Η κουμπαριά: Ανδρέας πάντρεψε Ηλία, Γρηγόρης πάντρεψε Ανδρέα, Ηλίας πάντρεψε Γρηγόρη. Ο Ανδρέας έχει τον Παναγιώτη, ο Γρηγόρης τις διδυμούλες Μαρία και Αναστασία.

Τους είδα όλους στην Αθήνα. Είδα τη μικρή μου αδελφή με τον Νεκ και τις γάτες της που με φιλοξένησε. Είδα και τον Θανάση, από τους λίγους φίλους από την εποχή του πανεπιστημίου. Κάποιες άλλες συναντήσεις που επεδίωκα δεν προέκυψαν.

Ακόμη και μια βόλτα από το συνέδριο της ΠΟΕΣΥ έκανα για κανα 20λεπτο (τα νεύρα μου δεν το άντεξαν για πολύ).

Τώρα που το ξαναδιαβάζω, αυτό το ποστ είναι σαν από ημερολόγιο. Λέω να το σβύσω σβήσω (ok τωρα;) .

Έλα μωρέ, άστο.

“Publish”

Τι γίνεται

Αυτές τις ημέρες δύο πράγματα συμβαίνουν. Πολύ πήξιμο στη δουλειά και ενασχόληση με τα της Ένωσης Συντακτών.

Οι εκλογές τέλειωσαν. Τα μαγειρέματα για τη συγκρότηση προεδρείου στο δ.σ. βρίσκονται σε εξέλιξη, καθώς αυτοδυναμία δεν υπάρχει και οι έδρες είναι ανα παράταξη 3-3-2-1.

Στην παράταξη στην οποία συμμετείχα υπάρχουν δύο τάσεις.