Αυτές τις ημέρες δύο πράγματα συμβαίνουν. Πολύ πήξιμο στη δουλειά και ενασχόληση με τα της Ένωσης Συντακτών.
Οι εκλογές τέλειωσαν. Τα μαγειρέματα για τη συγκρότηση προεδρείου στο δ.σ. βρίσκονται σε εξέλιξη, καθώς αυτοδυναμία δεν υπάρχει και οι έδρες είναι ανα παράταξη 3-3-2-1.
Στην παράταξη στην οποία συμμετείχα υπάρχουν δύο τάσεις.
Η μία λέει ότι πρέπει να διοικηθεί η Ένωση και δη από τον πρώτο σε σταυρούς (ήτοι από τη διοικούσα επί 10ετία παράταξη). Η άλλη τάση, είναι αυτή που λέει καμία συνδιαλλαγή, πως δεν μπορούμε να στηρίξουμε τους συνυπεύθυνους για την κατασταση στην οποία λέμε ότι έχει περιέλθει η ένωση και πως πρέπει να τιμήσουμε αυτά που υποστηρίζαμε προεκλογικά.
Τη δεύτερη («σκληρή») τάση ασπάζομαι εγώ και ορισμένοι άλλοι.
Αν επικρατήσει η πρώτη, απλά θα πράξω αυτό το οποίο έχω προαναγγείλει.
Για το τι έγινε χθες στην πρώτη συνεδρίαση για τη συγκρότηση του δ.σ. μπορείς να ενημερωθείς (με διαφορετικές οπτικές) από εδώ, εδώ κι εδώ, αλλά και εδώ.
“Αν επικρατήσει η πρώτη, απλά θα πράξω αυτό το οποίο έχω προαναγγείλει.”
(δηλ να παραιτηθείς, βλ “δεν μπορώ να δεσμευτώ παρά μόνο για τον εαυτό μου, εάν γίνει κάτι τέτοιο, την ίδια στιγμή θα αποχωρήσω” στο blog “Πάλι” που Δημοσιεύθηκε από eliaggel στο Μάιος 28, 2008)
Να γιατί δεν μπορεί να πάει ο τόπος μπροστά, όσοι έχουν αρχές και μένουν πιστοί σε αυτές δεν αντέχουν τους υπόλοιπους που, προς ίδιο συμφέρον, είναι πιο “ελαστικοί” [προς ίδιο συμφέρον = ιδιώτες = (στα αγγλικά) idiot - χε χε χε].
Ίσως να πρέπει να μάθουμε να αντέχουμε παραπάνω, να είμαστε ο οίστρος της κοινωνίας … μέχρι κάποιος να μας καταδικάσει να πιούμε κώνειο.
Θανάση δεν με θεωρώ ούτε δον κιχώτη ούτε “ήρωα”. Και δεν (θέλω να) πιστεύω ότι οι άλλοι έχουν ίδιο συμφέρον. Προτιμώ να εκλαμβάνω τη στάση τους απλά ως διαφορετική από τη δική μου.
Τις απόψεις μου τις ξέρουν (και ήξεραν εξαρχής) κι αυτοί που έχουν διαφορετική άποψη.
Γενικά η εμπειρία με τα συνδικαλιστικά και τις διαδικασίες είχε πολύ ενδιαφέρον.
Τώρα έχω πιο σημαντικά πράγματα να κάνω. Ειδικά μετά τις εξελίξεις κατά τη συγκρότηση δ.σ.
Κανένας ήρωας δε θεωρησε τον εαυτό του ήρωα. Κατά τη γνώμη μου, ένας ήρωας δεν είναι ήρωας αν θεωρήσει τον εαυτό του ήρωα.
Και οι ήρωες γίνονται κατά λάθος.
“Προτιμώ να εκλαμβάνω τη στάση τους απλά ως διαφορετική από τη δική μου.”
.
Politically correct, δε διαφωνώ. Το σχόλιό μου ήταν απόλυτο και δε συμφωνεί με την σχετικότητα του Αϊνστάιν